Palenie w przełyku, czyli zgaga, to bardzo nieprzyjemna dolegliwość pojawiająca się zwykle po posiłku. Może stanowić jedną z wielu uporczywych dolegliwości, z którymi musi sobie radzić osoba chora na refluks żołądkowo-przełykowy GERD. Koncerny farmakologiczne dysponują szeroką ofertą leków niwelujących to przykre uczucie. Jednak warto pamiętać, że w leczeniu zgagi, GERD, równie ważne, a nawet ważniejsze, są zmiana nawyków oraz odpowiednia dieta.

 

 

SPIS TREŚCI:

1. Herbaty na zgagę
2. Napoje
3. Dieta
4. Przyprawy
5. Zapobieganie zgadze

 


1. Herbaty na zgagę

W krajach wysoko rozwiniętych objawy refluksu, w tym również zgaga, występują codziennie u około 5–10% osób, a raz na tydzień u około 20% osób. Skala występowania choroby refluksowej jest porównywalna u mężczyzn i kobiet i wzrasta wraz z wiekiem.

 

Do typowych objawów refluksu należą: zgaga, puste odbijania oraz uczucie cofania się treści żołądkowej do przełyku. Często pojawiają się także pieczenie za mostkiem, nadkwasota, kwaśne odbijania czy ból górnej części brzucha. Są to objawy przełykowe. Objaw zgagi związany jest przede wszystkim z zarzucaniem treści żołądkowej do przełyku. Wraz z połkniętym wcześniej pokarmem do przełyku wraca także wytwarzany w żołądku kwas solny i enzymy trawienne, powodują pieczenie, czyli tzw. zgagę.

 

Jednym z żywieniowych sposobów na zgagę jest sięgnięcie po herbatki ziołowe. W walce ze zgagą można wypróbować rumianek, dziurawiec, koper włoski, prawoślaz lekarski i kwiat lipy. Warto zwrócić uwagę na produkty, które będą zawierały substancje śluzowe. Dzięki śluzowi tworzą otoczkę ochronną przed drażniącym działaniem kwasu solnego, przez co będą zmniejszały uczucie pieczenia.

 

Należy unikać przez wszystkich polecanej mięty, obniża ona ciśnienie w dolnym zwieraczu przełyku, przez co można nasilać objawy. Napary warto wypijać w temperaturze pokojowej.

 

2. Napoje

Kiedy wybieramy napoje, warto unikać płynów gazowanych, zwłaszcza takich zawierających kofeinę, gdyż wpływa ona relaksująco na dolny zwieracz przełyku. Jeżeli dokucza nam zgaga, najlepiej wybierać te płyny, które charakteryzują się pH obojętnym (pH 7) lub zbliżonym do obojętnego. Dla przykładu woda charakteryzuje się pH równym 7, mleko – 6,7, czarna herbata – 6,5, kawa – 5,0. Napoje takie jak sprite, cola czy nawet sok pomidorowy mają pH poniżej 3,5, dlatego są niewskazane w diecie osób borykających się ze zgagą.

 

3. Dieta
Osoby zmagające się ze zgagą powinny ograniczać spożycie niektórych pokarmów, niektóre z produktów spożywczych mogą wpływać na stymulację nerwów czuciowych w błonie śluzowej. Stymulacja ta może powodować odczucie bólu lub właśnie zgagę. Taki efekt wywołuje między innymi spożycie produktów bądź potraw kwaśnych, wykazujących silne działanie ściągające, podrażniające błonę śluzową.

 

Dodatkowo produkty takie jak owoce cytrusowe, soki z cytrusów, pomidory i przetwory pomidorowe wpływają na pobudzenie receptorów czuciowych w przełyku, co z kolei również może nasilać objawy GERD, w tym zgagę.

 

Produkty takie jak czekolada, kawa, alkohol podobnie jak napary z mięty wpływają na obniżenie ciśnienia w dolnym zwieraczu przełyku. Osoby zmagające się ze zgagą powinny również unikać produktów, które mogą działać drażniąco na śluzówkę żołądka, oraz produktów, które długo zalegają i opóźniają opróżnianie żołądka. Do takich produktów zaliczymy produkty tłuste, wędzone, ostre, marynowane. Dieta osoby, u której zgaga występuje, powinna być lekkostrawna.

 

Inne produkty o właściwościach leczniczych to banany, migdały, siemię lniane, imbir (żuty na surowo lub dodany do potraw, napojów), ziemniaki gotowane na parze oraz natka pietruszki.


4. Przyprawy
W kuchni osoby często cierpiącej z powodu zgagi powinno znaleźć się miejsce dla leczniczych ziół. Należą do nich kurkuma, rozmaryn, estragon, szałwia i rozmaryn. Warto dodawać je do przyrządzanych potraw. Należy jednak zrezygnować z bardzo ostrych przypraw takich jak papryka chili, musztarda, chrzan, wasabi, pieprz. Warto skupić się na łagodnych przyprawach, które zalecane są w diecie lekkostrawnej, czyli np. zielonym koprze, pietruszce czy majeranku.


5. Zapobieganie zgadze
Zamiast leczyć zgagę, najlepiej jej zapobiegać. Niewiele osób wie, że może się ona pojawić często ze względu na nawyk leżenia po posiłku. Przez godzinę po obiedzie czy kolacji warto przebywać w pozycji pionowej –chodzić lub po prostu siedzieć. Leżenie utrudnia pracę układu pokarmowego i przyczynia się do powstawania przykrych efektów ubocznych.

 

Ponadto należy unikać spożywania bardzo obfitych posiłków. Lepiej podzielić dobową dawkę kilokalorii na więcej mniejszych dań.

 

Zgaga bardzo często dotyczy ludzi otyłych, jednak równie regularnie pojawia się u osób, które mają zwyczaj głodzić się przez kilka godzin w pracy czy szkole, a następnie zjadać posiłki o nadmiernej objętości.

 

Dodatkowo w leczeniu zgagi i innych objawów choroby refluksowej zaleca się:

– spać z uniesioną głową (dość wysoko),
– posiłki spożywać przede wszystkim powoli i w spokoju,
– wprowadzać umiarkowaną aktywność fizyczną (niezalecany jest ciężki wysiłek, bardzo męczący);
– zmniejszenie masy ciała (jeżeli borykamy się z nadwagą czy otyłością);
– ograniczenie lub wyeliminowanie palenia papierosów.

 

Jeśli planujemy zmianę nawyków, czy to żywieniowych, czy innych, ze względu na uciążliwą zgagę powinniśmy pamiętać, że reakcja organizmu na produkty jest sprawą indywidualną. Osoby cierpiące na zgagę powinny unikać niektórych produktów, jednak nie oznacza to, że nie mogą ich spożywać w ogóle. Każdy organizm jest inny, dlatego do leczenia zgagi powinniśmy podejść indywidualnie, bo nie u każdego dany produkt spożywczy czy nawyk będą powodować dolegliwości. Najważniejsza jest wnikliwa obserwacja własnego organizmu.

 

Dieta Kliniczna

Istnieje kilkadziesiąt jednostek chorób dietozależnych. Choroby te powstają w wyniku nieprawidłowego odżywiania i niewystarczającej aktywności fizycznej – innymi słowy, są możliwe do uniknięcia, jeśli dbamy o zdrowy styl życia. Do najczęściej występujących zaliczamy cukrzycę typu II, otyłość, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę, niektóre nowotwory, zapalenia jelit, alergie. Te choroby dotyczą coraz liczniejszego grona ludzi i wymagają zmiany nawyków żywieniowych. Często jest to pierwszy krok podejmowany przez specjalistów. Należy wyeliminować źródło problemu (poprawić dietę, wdrożyć aktywność fizyczną, zadbać o higienę snu czy zredukować źródła stresu), czasem na wczesnym etapie choroby np. cukrzycy, jest to jedyna i wystarczająca metoda terapeutyczna.Niestety w przypadku schorzenia istniejącego już długi czas, może okazać się niewystarczająca. Wówczas dieta stanowi doskonały fundament pod leczenie farmakologiczne prowadzone przez lekarzy.

Czym różni się dieta kliniczna od standardowej?

W stanie chorobowym gospodarka energetyczna organizmu może ulegać zmianom. W zależności od schorzenia zapotrzebowanie na poszczególne składniki również może się zwiększać lub zmniejszać. Podczas opracowywania diet klinicznych, inaczej leczniczych bierzemy pod uwagę wszystkie te zmienne. Uwzględniamy schorzenia, przewlekłe leczenie, zalecenia lekarskie, wyniki badań, co pozwala na lepsze dopasowanie jadłospisu do potrzeb organizmu. W zależności od rodzaju problemu dobieramy składniki diety, ustalamy bilans energii, makro i mikroskładników, aby jak najlepiej zaspokoić zapotrzebowanie organizmu.

W dietach klinicznych zwracamy baczną uwagę na odpowiednie do potrzeb ustalenie proporcji makroskładników: białka, tłuszczu i węglowodanów. Mogą one podlegać wahaniom i w kontekście problemów zdrowotnych i wymagać modyfikacji.

Stąd oferujemy naszym podopiecznym m.in.:
Diety
niskotłuszczowe
Diety
wysokobiałkowe
Diety o kontrolowanej ilości węglowodanów
Diety
lekkostrawne
Diety
wysokobłonnikowe
Diety
bezglutenowe
Indywidualnie zbilansowana dieta kliniczna
to doskonały sposób na:
Łagodzenie przebiegu wielu chorób
Leczenie niektórych chorób dietozależnych
Zmniejszenie dolegliwości związanych z niektórymi chorobami
Walkę z nadmierną masą ciała
Leczenie otyłości
Poprawę profilu glikemii i lepszą kontrolę cukrzycy typu II
Poprawę wyników badań
Poprawę samopoczucia i stanu odżywienia organizmu
Zwiększenie energii i wydajności
Niekiedy zmniejszenie dawek lub odstawienie przyjmowanych leków (choroby związane z glikemią, nieprawidłowy poziom cholesterolu, nadciśnienie)
Poprawę ogólnego stanu zdrowia
Zmniejszenie dolegliwości jelitowych – zaparcia, wzdęcia, niestrawność
Dieta kliniczna może/powinna
być stosowana w chorobach:
Metaboliczne: cukrzyca typu 2, insulinooporność
Wątroby
Przewodu pokarmowego
Nerek
Trzustki
Serca i układu krążenia
Dna moczanowa
Borelioza
Endokrynologiczne
Anemia
Ginekologiczne
Nowotworowe
Autoimmunologiczne
Tarczycy
Jak komponujemy diety kliniczne:
1

Plan żywieniowy bazuje na łatwo dostępnych nisko przetworzonych produktach,z uwzględnieniem sezonowości warzyw i owoców.

2

Zawsze bierzemy po uwagę preferencje podopiecznego, a w razie potrzeby mamy do dyspozycji wymienniki produktów.

3

Mamy na uwadze komfort użytkowników diety, więc dostosowujemy plany do ich możliwości kulinarnych, czasu pracy i czasu na przygotowanie posiłków.

4

Dieta kliniczna to świetny sposób na zapewnienie organizmowi energii i sił do walki z chorobą.

5

Stwarzamy optymalne warunki, dostarczamy do organizmu wszystkich niezbędnych składników, zapobiegamy niedoborom lub wyrównujemy istniejące, zwiększamy komfort trawienny.

Jaki jest Twój cel?
Wybierz Cel z listy poniżej
Wybierz pakiet

 

 

1 / 4
A jaki Ty masz cel? Nie trać czasu i zacznij już dziś! Skorzystaj z profesjonalnej opieki.
Określ swój cel treningowy, a my pomożemy Ci go osiągnąć.

Bibliografia

Śmiechowska M,, Cugowska M., Rola żywności i żywienia w chorobie refluksowej,  „Bromatologia i Chemia Toksykologiczna” 2011, 64(3), 298–304.

Taraszewska A., Dieta w chorobie refluksowej, mp.pl/pacjent/dieta/diety/diety_w_chorobach/70596,dieta-w-chorobie-refluksowej (26.03.2020).

Meining A., Classen M., The role of diet and lifestyle measures in the pathogenesis and treatment of gastroesophageal reflux disease, „American Journal of Gastroenterology” 2000, 95(10), 2692–2697.

Bartuz Z., Choroba refluksowa przełyku – standardy diagnostyki i leczenia, „Alergia” 2015, 3, 29–35.

Dudkowiak R.,  Poniewierka E., Rola diety i stylu życia w leczeniu choroby refluksowej przełyku, „Family Medicine & Primary Care Review” 2012, 14(4), 586–591.