Być może nazwa łopian nic wam nie mówi, ale każdy z nas zna występujące na polach i łąkach „dziady” bądź „rzepy”. Roślina ta zwykle jest traktowana w naszym kraju obojętnie, a to poważny błąd, gdyż w składzie łopianu odnajdziemy szereg prozdrowotnych związków. W niniejszym artykule przedstawiamy, dlaczego i kiedy należy stosować kurację bazującą na łopianie.

 

SPIS TREŚCI:

1. Informacje wstępne

2. Łopian i jego właściwości

3. Zastosowanie łopianu

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -10 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 

 

1. Informacje wstępne

Łopian to jeden z przedstawicieli dużej rodziny roślin astrowatych. Bardzo często można ją spotkać pod inną nazwą. Najczęściej mowa tu o takich określeniach jak dziad, głowacz, kostropień, łopuch bądź topień.

 

Rośliny ta pochodzi przede wszystkim z obszarów Azji i Europy, choć obecnie jest spotykana na całej kuli ziemskiej. W zależności od miejsca uprawy łopian jest wykorzystywany do różnych celów – począwszy od kuchni i sztuki kulinarnej, przez medycynę, a skończywszy na kosmetyce.


2. Łopian i jego właściwości

Jak zostało wspomniane, wykorzystanie głowacza jest poniekąd uwarunkowane miejscem jego występowania, gdyż mieszkańcy różnych krajów wykorzystują go do innych celów. Niemniej właściwości rośliny pozostają niezmienne bez względu na teren jej uprawy. Łopian to przede wszystkim skupisko antyoksydantów w postaci flawonoidów, garbników i lotnych olejków. To również determinuje jedną z jego cech – stosowanie łopianu to bardzo dobry sposób na oczyszczenie organizmu oraz intensyfikację wydalania zbędnych i niepotrzebnych produktów przemiany materii. Dzięki temu możemy śmiało stwierdzić, że ten reprezentant astrowatych jest naturalnym detoksykatorem naszego ustroju oraz sprzymierzeńcem w trakcie kuracji odtruwających.


Oprócz wspomnianych polifenoli i związków detoksykacyjnych stanowi też źródło inuliny. Związek ten zalicza się do polisacharydów, występuje również w bananach, cebuli, cykorii, czosnku, karczochu, mniszku lekarskim bądź bulwiastej odmianie słonecznika. Jego podstawową zaletą jest przede wszystkim niska kaloryczność. W 100 g inuliny znajduje się ponad 150 kcal mniej niż w popularnym cukrze stołowym. Co więcej, łopianowy słodzik wykazuje właściwości żelujące, w związku z czym może być stosowany jako zamiennik tłuszczów. Udowodniono, że 1 g inuliny stanowi przeszło 4 g tłuszczu! Warto też dodać, że inulina stymuluje proces wydzielania insuliny przez trzustkę, normalizuje poziom cholesterolu we krwi oraz pobudza pracę przewodu pokarmowego.


Łopian zawiera także inne składniki odżywcze, które pozwalają na dodatkowe wsparcie metabolizmu. Przykładem mogą być chociażby witaminy A, C, E będące podstawą naszej suplementacji. Z kolei niewielka zawartość kwasów tłuszczowych korzystnie wpłynie na profil lipidowy w naszym ustroju. Fabryka Siły Sklep


3. Zastosowanie łopianu

Różnorodny i prozdrowotny skład łopianu powoduje, że roślina ta może być z powodzeniem wykorzystywana jako suplement diety. Silne działanie oczyszczające znalazło swoje zastosowanie przede wszystkim

w medycynie. Łopuch bardzo często jest stosowany jako środek antybakteryjny i przeciwzapalny. Pozwala to na jego użycie w przypadku trudno gojących się ran, infekcji o różnych podłożach (np. grzybica, odra, ospa, świnka) oraz w stanach przeziębienia organizmu i objawów takich jak bóle gardła, gorączka, kaszel czy stany zapalne w obrębie elementów układu oddechowego. Detoksykacyjny charakter rośliny jest również wykorzystywany w obrębie układu moczowego. Łopian jest skutecznym środkiem moczopędnym i nasilającym potliwość. To warunkuje jego kolejne zastosowanie w procesie oczyszczania ustroju ze szkodliwych metabolitów wtórnych.


Głowacz dzięki dużej zawartości antyoksydantów może być także stosowany w przypadku dolegliwości ze strony układu pokarmowego. Systematyczna suplementacja łopianem zwiększa wydzielanie soku żołądkowego oraz innych enzymów trawiennych w obrębie trzustki i jelit. W połączeniu z intensyfikacją produkcji żółci przez wątrobę można wywnioskować, że topień jest bardzo dobrym środkiem do walki

z nieżytem przewodu pokarmowego oraz upośledzoną przemiany materii.


Zawartość opisywanej już inuliny pozwala na użycie łopianu w leczeniu cukrzycy typu 2. Niska kaloryczność przyczynia się do wyraźnego obniżenia poziomu cukru we krwi. Co więcej, łopian może zostać wykorzystany jako preparat niwelujący nadmierną insulinooporność diabetyków. Ta właściwość wynika z zawartości w składzie kwasu arktygenowego, który przyczynia się do wzrostu wydzielania insuliny przez trzustkę.


Topień jest powszechnie stosowanym suplementem w dermatologii i kosmetyce. Dzięki zawartości dużej ilości związków o charakterze detoksykacyjnym, a także witamin A i E łopian efektywnie łagodzi i niweluje problemy skórne powstające w wyniku infekcji bądź stanów zapalnych. Najczęściej wskazywanymi problemami są czyraki, łuszczyca, ropień, świąd skórny, trądzik oraz wypryski o podłożu bakteryjnym lub grzybiczym. Głowacz to także skuteczny środek na wypadanie włosów wynikające ze zmian łojowych bądź nadmiernego łupieżu. Regularne stosowanie tej rośliny przyczynia się do ogólnej poprawy kondycji i wyglądu skóry oraz jej wytworów.