Układ nerwowy stanowi jednostkę centralną naszego organizmu. To główny koordynator pracy każdego układu, który nie tylko rozdziela zadania, ale i kontroluje ich przebieg oraz koordynuje poprawność ich wykonania. Patologie w obrębie tej struktury prowadzą do pogorszenia funkcjonowania całego ustroju. W tekście wzięliśmy pod lupę luteolinę – antyoksydant, którego działanie jest ukierunkowane przede wszystkim na ochronę mózgu oraz innych struktur nerwowych. Zapraszam do lektury.

 

SPIS TREŚCI:
1. Czym jest luteolina?
2. Działanie luteoiny
3. Zastosowanie
4. Opinie

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -10 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 


1. Czym jest luteolina?
Luteolina jest substancją chemiczną należącą do dużej grupy związków określanych mianem flawonoidów. Te organiczne związki chemiczne występują głównie w organizmach roślinnych i stanowią podgrupę substancji nazywanych polifenolami. O tych ostatnich wspominałem już w kontekście antyoksydacji organizmu i zwalczania wolnych rodników. Produktami zawierającymi znaczną ilość luteoliny są brokuły, marchew, mięta pieprzowa, mniszek lekarski, oregano, pachnotka, papryka zielona, rozmaryn, szałwia, seler, tymianek oraz zielony pieprz.

2. Działanie luteoiny
Przynależność do polifenoli oznacza, że luteolina wykazuje działanie antyutleniające. Podobnie jak kwercetyna czy resweratrol odpowiada za zmiatanie wolnych rodników, które nasilają procesy chorobowe i przyśpieszają proces starzenia się organizmu. Co więcej, wykazuje też silne działanie przeciwzapalne, co ma duże znaczenie w chorobach autoimmunologicznych czy też reumatoidalnym zapaleniu stawów. Ponadto potwierdzono jej skuteczność w zwiększeniu wydalania moczu przez organizm.

Jednak najważniejszą cechą luteoliny jest hamowanie aktywacji mikrogleju. To grupa komórek centralnego układu nerwowego o charakterze makrofagów, które kontrolują homeostazę oraz stanowią element odpowiedzi immunologicznej organizmu. Mikroglej odpowiada więc za monitoring mikrośrodowiska tkanek oraz usuwanie obumierających neuronów.

 

Na skutek procesu starzenia ulega on rozregulowaniu, co prowadzi do nadmiernej produkcji cytokin prozapalnych powodujących śmierć komórek nerwowych. Przypuszcza się, że ten proces sprzyja zaburzeniom poznawczym oraz rozwojowi chorób układu nerwowego. Można więc stwierdzić, ze luteolina stanowi ochronę dla naszego mózgu oraz zdrowia mentalnego.


3. Zastosowanie
Na podstawie powyższych informacji można przypuszczać, że luteolina znajduje zastosowanie przede wszystkim w chorobach dotyczących układu nerwowego. Bardzo często w literaturze wymienia się takie schorzenia jak autyzm, choroba Alzheimera i Parkinsona, demencja starcza, problemy

z pamięcią i koncentracją, a także zaburzenia mentalne. Naukowcy niekiedy wspominają o możliwości wykorzystania przeciwzapalnego charakteru tej substancji w ograniczeniu rozprzestrzeniania się procesów nowotworowych.


4. Opinie
Analizując literaturę naukową, można natknąć się na wzmianki o luteolinie. W pracy Ren i wsp. z roku 2013 autorzy wspominają, iż luteolina może spowalniać efekt zaplanowanej przez organizm przyśpieszonej śmierci komórek nerwowych w hipokampie. Podobne badanie – również przeprowadzone na myszach – wykazało, iż suplementacja luteoliną

w czasie czterech tygodni poprawiła procesy uczenia się i pamięci u tych zwierząt. Co więcej, u starszych osobników zaobserwowano jej przywrócenie (tj. pamięci) do stanu zbliżonego do tego u młodszych stworzeń.


Jednak naprawdę istotną rzeczą są rezultaty pracy Xu i wsp., którzy przeprowadzili badania pod kątem wpływu luteoliny na długotrwałe wzmocnienie synaptyczne. LTP (ang. long-term potentation) jest procesem polegającym na intensywniejszym przesyłaniu sygnałów pomiędzy neuronami. Zjawisko to jest uwarunkowane częstszym pobudzaniem synaps – częściej używane połączenia stają się po prostu silniejsze. Mechanizm ten stanowi fundament takich funkcji jak uczenie się i zapamiętywanie.

 

W przytoczonej pracy udowodniono, że luteolina nie tylko bezpośrednio oddziałuje na tworzenie się LTP, lecz dodatkowo chroni synapsy nerwowe.