Aby ciało człowieka mogło się poruszać w przestrzeni, wymagana jest synchroniczna praca wielu elementów. Jednostka lokomocyjna, która utworzona jest przez miednicę oraz dwie kończyny dolne, zapewnia człowiekowi możliwość przemieszczania się oraz przyjmowania pozycji stojącej.

 

SPIS TREŚCI:

1. Prawidłowa biomechanika ciała pacjenta a funkcja ACL

2. Kontrola posturalna po uszkodzeniu więzadła krzyżowego przedniego

3. Kolano – funkcjonowanie

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -10 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 

 

1. Prawidłowa biomechanika ciała pacjenta a funkcja ACL

W prawidłowych warunkach podczas spokojnego stania dochodzi

do niewielkich wychyleń w płaszczyźnie strzałkowej i czołowej. Związane jest to z procesami hemodynamicznymi serca oraz brakiem absolutnej propriocepcji. Dodatkowo stwierdza się, iż ciężar ciała nigdy nie jest równomiernie rozkładany na obie kończyny.


Z biomechanicznego punktu widzenia spokojne stanie jest podobne

do fazy obciążania właściwego. Z tego względu umiejętność przyjęcia prawidłowej postawy pionowej jest dla pacjenta testem, czy będzie

w stanie prawidłowo chodzić.


Więzadło krzyżowe przednie ma istotne znaczenie dla zachowania prawidłowej biomechaniki ciała. Więzadło to bardzo silnie łączy kość udową

i piszczelową. Oprócz tego pełni bardzo ważną rolę w stabilizacji kolana

w trzech płaszczyznach. Zapobiega wysuwaniu się goleni do przodu względem kości udowej, ogranicza rotację goleni do wewnątrz oraz stabilizuje kolano w płaszczyźnie czołowej. Dodatkowo zamienia ruch toczenia na ruch poślizgowy oraz pełni funkcję czuciową stawu kolanowego, co ma istotne znaczenie dla zachowania prawidłowej funkcji propriocepcji.


Oczywistym wydaje się fakt, iż samo więzadło nie zapewni odpowiedniej stabilizacji dla stawu piszczelowo-udowego. Jedynie wspólne funkcjonowanie wydolnych struktur pasywnych (łąkotek, torebki stawowej, więzadeł zewnątrz- oraz wewnątrztorebkowych) oraz mięśni zapewni prawidłowe warunki dla funkcjonalnej pracy stawu kolanowego.


2. Kontrola posturalna po uszkodzeniu więzadła krzyżowego przedniego

Do zachowania prawidłowej biomechaniki ciała człowieka niezbędne jest utrzymanie równowagi pomiędzy propriocepcją, ruchomością stawów

a kontrolą nerwowo-mięśniową. W momencie uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego dochodzi do zaburzenia jego funkcji, co

w konsekwencji wpływa na zmiany biomechaniki ciała.

 

W wyniku wypadnięcia funkcji więzadła krzyżowego na skutek urazu dochodzi do utraty stabilizacji stawu kolanowego. W szczególności zostaje zaburzona stabilizacja przednio-przyśrodkowa, co w konsekwencji prowadzi do znacznego pogorszenia zdolności pacjenta do utrzymania pozycji stojącej i kontroli środka ciężkości.


Należy zauważyć, iż dysfunkcja stawu kolanowego, w którym doszło

do zerwania więzadła krzyżowego przedniego, nie jest tylko i wyłącznie związana z wypadnięciem funkcji mechanicznej stabilizacji. W momencie zaistnienia urazu dochodzi również do upośledzenia receptorów zlokalizowanych w więzadle niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania propriocepcji stawowej.


Ponadto przyjmuje się, iż zaburzone czucie stawowe może znacząco wpływać na występowanie nieprawidłowości w kontroli postawy. Dodatkowo u pacjentów dotkniętych urazem więzadła krzyżowego przedniego stwierdzono zaburzenia w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni szyi, głowy oraz tułowia, co w konsekwencji prowadzi do zaburzenia kontroli postawy.

 

3. Kolano – funkcjonowanie

Podsumowując powyższe informacje, możemy stwierdzić, iż uraz więzadła krzyżowego prowadzi do upośledzenia jego własnej funkcji,

a w konsekwencji zaburzeniu ulega biomechanika pacjenta (kontrola środka ciężkości/kontrola posturalna).