Miód często uważany jest za naturalny lek na wiele schorzeń. Ale czy naprawdę posiada takie właściwości? Dzięki temu artykułowi dowiesz się, co zawiera w sobie miód oraz w jaki sposób pomoże w funkcjonowaniu organizmu!

 

SPIS TREŚCI:

1. Miód – czym jest?

2. Lekarstwo na wiele schorzeń

3. Podgrzewanie miodu

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 

 

1. Miód – czym jest?

Dyrektywa Rady Europejskiej 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. określa miód jako naturalną słodką substancję wytwarzaną przez pszczoły z nektaru kwiatów lub z wydalin żywych części roślin, lub też wydzielin owadów ssących soki żywych części roślin, które pszczoły zbierają, przenoszą i łączą ze specyficznymi substancjami własnymi, składają i pozostawiają do dojrzewania w plastrach.


W jego skład wchodzą:

– węglowodany – 77%, z czego 38% to fruktoza, 30% glukoza, 0,8–7,7% sacharoza, ok. 4–5% fruktooligosacharydy w zależności od rodzaju miodu;

– woda – 18%;

– kwasy organiczne – 0,05–1,2% (glukonowy, jabłkowy, cytrynowy);

– białka – 0,3% (miód w zależności od rodzaju zawiera ok. 20 aminokwasów, z czego najważniejsza jest prolina);

– enzymy: inwertaza, amylazy, oksydaza glukozy;

– polifenole (ich skład w dużej mierze zależy od rodzaju i rejonu, wyróżniamy kwasy fenolowe takie jak wanilinowy i kawowy oraz flawonoidy, m.in. kwercetyna, kemferol);

– witaminy (niewielkie ilości tiaminy, ryboflawiny, pirydoksyny, kwasu pantotenowego, biotyny, kwasu foliowego oraz kwasu askorbinowego);

– składniki mineralne (potas, żelazo, sód, wapń, magnez, fosfor, ich ilość wynosi 0,04% w miodach jasnych i 0,2% w miodach ciemnych);

– olejki eteryczne.

 

Jeżeli spożywamy 21 g miodu (1 łyżka) dostarczymy 64 kcal, 0,06 g białka oraz 17,3 g węglowodanów. W sprzedaży występują różne rodzaje miodu, m.in. nektarowy, spadziowy i mieszany oraz płynny i stały. Zawartość poszczególnych składników odżywczych będzie się różnić w zależności od rodzaju miodu, terminu czy też miejsca jego zbioru.

 

2. Lekarstwo na wiele schorzeń

Miód posiada silne właściwości antybiotyczne, które wynikają m.in. z zwartości oksydazy glukozy – enzymu, który jest wprowadzany do miodu przez pszczoły wraz z wydzieliną gruczołów gardzielowych. Z glukozy i tlenu powstają kwas glukonowy oraz nadtlenek wodoru, który ma silne działanie antybiotyczne. Do powstawania nadtlenku dochodzi również w trakcie przechowywania miodu. Enzym oksydaza glukozy jest wrażliwy na działanie promieni słonecznych, traci również swoje właściwości po ogrzaniu. Ciekawostką jest, że po rozcieńczeniu miodu z wodą jego aktywność antybiotyczna wzrasta 220 razy w porównaniu z aktywnością antybiotyczną miodu nierozcieńczonego. Za działanie przeciwdrobnoustrojowe miodu odpowiadają również lizozym, flawonoidy oraz olejki eteryczne, które występują w miodzie w nieznacznych ilościach.


Dzięki tym właściwościom miód może pomóc w walce z takimi drobnoustrojami jak gronkowce, paciorkowce, Escherichia coli, Salmonella, laseczki wąglika, prątki gruźlicy, rzęsistek pochwowy, grzyby. Miód może wspomagać działanie niektórych antybiotyków. Udowodniono, że zastosowanie miodu i gentamycyny w zakażeniu Staphylococcus aureus wzmocniło efekt działania antybiotyku. Według badań najwyższą aktywność przeciwdrobnoustrojową wykazują miody nawłociowy, gryczany i nektarowo-spadziowy, natomiast najniższą miody wielokwiatowe, nektarowe oraz akacjowe.

  Fabryka Siły Sklep

Miody rzepakowy, lipowy, wrzosowy, wielokwiatowy, spadziowy z drzew iglastych mogą pomóc w takich schorzeniach układu oddechowego jak ostre lub przewlekłe zapalenia migdałków lub gardła, chrypka, ostre lub przewlekłe zapalenia śluzówki nosa lub zatok przynosowych, ostre lub przewlekłe zapalenia oskrzeli.


Miody lipowy, wielokwiatowy, nektarowo-spadziowy wspomagają działanie układu nerwowego, działają uspokajająco i nasennie, poprawiają czynności ośrodkowego układu nerwowego, poprawiają jakość snu, osłabiają działanie wielu używek (kawy, alkoholu, tytoniu).


Układ krążenia wspomagają miody rzepakowy, lipowy, gryczany, wielokwiatowy, nektarowo-spadziowy. Zwiększają wydajność skurczu mięśnia sercowego, rozszerzają naczynia wieńcowe, obniżają ciśnienie tętnicze, normalizują rytm serca, łagodzą ból w okolicy serca poprzez zmniejszanie napięcia nerwowego.


Miody gryczany, wrzosowy, spadziowy, nektarowo-spadziowy, akacjowy mogą mieć wpływ na funkcjonowanie układu pokarmowego. Łagodzą zapalenia żołądka w chorobie wrzodowej, normalizują czynność wydzielniczą i motoryczną żołądka, wspomagają gojenie nadżerek błony śluzowej w przypadku wrzodów, chronią błonę śluzową żołądka.

 

Miód ze względu na zawartość polifenoli działa korzystnie w walce z wolnymi rodnikami, których nadmiar prowadzi do powstawania stresu oksydacyjnego. Dodatkowo wykazuje działanie przeciwzapalne oraz przyspiesza gojenie się ran. Dzięki tym właściwościom miód może zmniejszać lub nawet całkowicie usuwać obrzęk, zaczerwienienie, zmiany, które towarzyszą stanom zapalnym skóry oraz alergiom. Najlepsze właściwości przeciwzapalne wykazują miody ciemne, które zawierają najwięcej związków fenolowych. Wiele badań potwierdza także hipoglikemiczne działanie miodu, dlatego może być stosowany przez osoby chore na cukrzycę.

 

3. Podgrzewanie miodu

Ze względu na swój słodki smak miód często wykorzystywany jest w przemyśle spożywczym, zarówno jako preparat słodzący, jak i substancja, która szybko dostarcza niezbędnej energii. Należy pamiętać, że miód podgrzany do temperatury powyżej 40°C traci właściwości lecznicze i bakteriobójcze.

 

O właściwościach leczniczych miodu decyduje przede wszystkim zawartość monosacharydów, witamin, składników mineralnych i kwasów organicznych. Udział tych składników odżywczych jest różny i zależy przede wszystkim od rodzaju miodu. Najlepiej dodawać go do letniej wody. 

 

 

1 / 4
A jaki Ty masz cel? Nie trać czasu i zacznij już dziś! Skorzystaj z profesjonalnej opieki.
Określ swój cel treningowy, a my pomożemy Ci go osiągnąć.

Bibliografia

Dubiago G., Nowak A., Klimowicz A., Wybrane właściwości miodu szczególnie przydatne w kosmetologii, „Postępy Fitoterapii” 2018, 19(1), 58–64.

Kędzia B., Hołderna-Kędzia E., Dutkowiak A., Aktywność antybiotyczna krajowych miodów odmianowych, „Postępy Fitoterapii” 2014, 2, 67–70.

United States Department of Agriculture Agricultural Research Service, National Nutrient Database for Standard Reference Legacy Release,

ndb.nal.usda.gov/ndb/foods/show (19.11.2018).

Kędzia B., Hołderna-Kędzia E., Współczesne poglądy na mechanizm przeciwdrobnoustrojowego działania miodu, „Postępy Fitoterapii” 2017, 4, 290–297.