Redukcja tkanki tłuszczowej to długotrwały i trudny proces. Aby przebiegał prawidłowo, niezbędne są dieta z ujemnym bilansem kalorycznym oraz aktywność fizyczna, która zwiększa deficyt energetyczny i wpływa na utrzymanie masy mięśniowej. Czy mimo stosowania diety oraz wykonywania ćwiczeń waga może nie spadać? Czy są choroby, które mogą utrudniać redukcję tkanki tłuszczowej?

 

SPIS TREŚCI:

1. Choroby tarczycy

2. Choroba Hashimoto

3. Zespół policystycznych jajników (PCOS)

4. Insulinooporność

5. Podsumowanie

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 

 

1. Choroby tarczycy

Do najczęstszych chorób tarczycy należą niedoczynność i nadczynność tarczycy oraz Hashimoto (autoimmunologiczne zapalenie tarczycy). Niedoczynność lub nadczynność tarczycy występują zdecydowanie częściej u kobiet niż u mężczyzn. Wykazano również, że na zaburzenia funkcjonowania tarczycy szczególnie narażone są kobiety po 45 roku życia (okres pokwitania). Przyczyną zaburzeń są zmiany hormonalne, które występują w tym wieku. 

 

Brak zauważalnych efektów odchudzania pomimo stosowania diety z ujemnym bilansem kalorycznym powinien nakłonić do zbadania tarczycy. Dlaczego? Tarczyca produkuje dwa hormony, bardzo ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu: tetrajodotyroninę, zwaną również tyroksyną (T4) oraz trójjodotyroninę (T3). Hormony te warunkują prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i układu krążenia, a także gospodarki wodno-elektrolitowej. Wpływają również na przemiany energetyczne, wytwarzanie ciepła, metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów oraz gospodarkę wapniowo-fosforanową.

 

Wszelkie zaburzenia prawidłowego funkcjonowania tarczycy wpływają na spowolnienie pracy organizmu, co może doprowadzić do zwiększenia masy ciała.

 

Niedoczynność tarczycy powoduje zwiększenie wydzielania TSH (to hormon produkowany przez przysadkę mózgową, stymulujący tarczycę do produkcji i wydzielania hormonów tarczycy) i jednocześnie zmniejszenie wydzielania hormonów tarczycy. Do objawów niedoczynności tarczycy poza wzrostem masy ciała zalicza się m.in. przewlekłe zmęczenie, zaparcia, suchość skóry i włosów, osłabienie mięśni, bóle, zwiększona wrażliwość na zimno. Jeśli zauważysz u siebie powyższe objawy, niezwłocznie udaj się do lekarza specjalisty.

 

2. Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto należy do grupy chorób o podłożu autoimmunologicznym. Najczęściej dotyka osoby w wieku 30–50 lat. Choroba stanowi główną przyczynę rozwoju niedoczynności tarczycy. Z kolei niedoczynność tarczycy w większości przypadków powiązana jest z występowaniem nadwagi i otyłości. Warto przy tym zaznaczyć, że sama choroba Hashimoto nie wywołuje objawów, jednak stopniowe wyniszczanie tarczycy prędzej czy później prowadzi do jej niedoczynności.

 

Ze względu na to, że choroba Hashimoto należy do grupy chorób autoimmunologicznych, jej występowanie może zwiększyć ryzyko m.in. cukrzycy typu 1, RZS (reumatoidalne zapalenie stawów), stwardnienia rozsianego czy celiakii. Fabryka Siły Sklep

 

Ważne, aby po uzyskaniu diagnozy zadbać o zmianę stylu życia – unikać stresu, wysypiać się, wdrożyć aktywność fizyczną o umiarkowanej intensywności, zadbać o prawidłowo zbilansowaną dietę o działaniu przeciwzapalnym (np. dieta śródziemnomorska) oraz regenerację.

 

3. Zespół policystycznych jajników (PCOS)

Zespół wielotorbielowatych jajników (PCOS) to choroba, która w większości dotyka kobiety w wieku rozrodczym. Nadmierna masa ciała jest bardzo często jednym z pierwszych objawów skłaniających kobiety do wykonania badań. Oprócz otyłości PCOS charakteryzuje się nieregularną miesiączką (bądź jej całkowitym zanikiem), hiperandrogenizmem oraz występowaniem pęcherzyków w jajnikach, których obecność jest stwierdzana na podstawie USG. W efekcie dochodzi do zaburzeń gospodarki węglowodanowej i gospodarki lipidowej.

 

W przebiegu zespołu policystycznych jajników wzrasta ryzyko wystąpienia nadciśnienia. Można też zaobserwować zwiększony poziom testosteronu. Za sprawą tego hormonu dochodzi do wzrostu zarówno masy mięśniowej, jak i tkanki tłuszczowej. Redukcja tkanki tłuszczowej w PCOS jest możliwa, należy jednak szczególnie zadbać o odpowiednią dietę i aktywność fizyczną. 

 

4. Insulinooporność

Insulinooporność to choroba zaliczana do grupy zaburzeń metabolicznych. Poziom insuliny we krwi jest prawidłowy lub podwyższony, mimo to tkanki stają się mniej wrażliwe na jej działanie. Trzustka w dalszym ciągu produkuje określoną ilość insuliny, lecz zmniejsza się wrażliwość tkanek na insulinę. Funkcje insuliny (regulacja poziomu glukozy we krwi) zostają zaburzone. Warto zaznaczyć, że otyłość nie jest skutkiem insulinooporności, lecz to nadmiar tkanki tłuszczowej stanowi jej przyczynę, chociaż jej występowanie jest również bardzo często uwarunkowane genetycznie.

 

Insulinooporność przyczynia się do występowania przewlekłego zmęczenia, zaburzeń koncentracji, spadku energii, zwłaszcza po spożytym posiłku, czy napadów głodu. W celu uzyskania diagnozy należy zbadać gospodarkę węglowodanową organizmu.

 

5. Podsumowanie

Brak zadowalających efektów odchudzania nie zawsze musi wynikać z niewłaściwej diety lub błędów treningowych. W niektórych przypadkach choroby mogą istotnie wpłynąć na brak efektów, a nawet doprowadzić do wzrostu masy ciała. Zbilansowana dieta i aktywność fizyczna pozytywnie wpływają na zdrowie człowieka. Nawet w przypadku choroby warto skonsultować się z lekarzem oraz dietetykiem w celu ustalenia odpowiedniego planu działania w kontekście redukcji tkanki tłuszczowej.

 

 

1 / 4
A jaki Ty masz cel? Nie trać czasu i zacznij już dziś! Skorzystaj z profesjonalnej opieki.
Określ swój cel treningowy, a my pomożemy Ci go osiągnąć.

Bibliografia

Gharib H. et al., Subclinical thyroid dysfunction: a joint statement on management from the American Association of Clinical Endocrinologists, the American Thyroid Association, and the Endocrine Society, „The Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism” 2004, 10, 497–501.

Gierach M., Gierach J., Junik R., Insulinooporność a choroby tarczycy, „Endokrynologia Polska” 2014, 65(1), 13–20.

Goworek M. et al., Występowanie chorób autoimmunologicznych u osób z cukrzycą typu 1 oraz u ich krewnych, „Diabetologia Kliniczna” 2013, 2(1), 9–13.

Juszkiewicz A., Raczkiewicz A., Tłustochowicz W., Występowanie przeciwciał przeciwtarczycowych i zaburzeń funkcji tarczycy w wybranych chorobach reumatycznych, „Reumatologia” 2011, 49(2), 132–137.

Karpińska J. et al., Pierwotne, wtórne i jatrogenne zaburzenia czynności tarczycy, „Choroby Serca i Naczyń” 2017, 4(1), 48–53.

Kuligowska-Jakubowska M., Dardzińska J., Rachoń D., Zaburzenia gospodarki węglowodanowej u kobiet z zespołem wielotorbielowatych jajników (PCOS), „Via Medica: Diabetologia Kliniczna” 2012, 1(5), 185–195.

Szczeblowska D. et al., Choroby autoimmunizacyjne w praktyce rodzinnej, „Pediatria i Medycyna Rodzinna” 2011, 7(3), 218–222.

Wertheim K. et al., Search for the ethiopathogenesis of polycystic ovary syndrome (PCOS), „Ginekologia Polska” 2007, 78(8).