Wielu z nas słyszało zapewne o schorzeniu zwanym Hashimoto. Niektórzy być może kojarzą tę chorobę z tarczycą. Mało kto jednak wie, czym tak naprawdę jest Hashimoto. Choroba ta jest dolegliwością, która dotyka głównie kobiety. Należy do schorzeń autoimmunologicznych, czyli takich, na skutek których organizm sam niszczy swoje komórki. Niestety przyczyny powstawania Hashimoto nie zostały do końca zbadane. Nie mniej jednak choroba to powoduje niedogodne dolegliwości, z którymi musi borykać się spora część społeczeństwa. Istnieją jednak leki wspomagające leczenie Hashimoto. Konieczne również jest stosowanie diety wspomagającej leczenie. Dowiedz się, czym tak naprawdę jest choroba Hashimoto.

 

SPIS TREŚCI:
1. Czym jest choroba Hashimoto
2. Przyczyny występowania Hashimoto
3. Objawy Hashimoto
4. Diagnostyka Hashimoto
5. Jak leczyć chorobę Hashimoto?
6. Dieta a Hashimoto

 


1. Czym jest choroba Hashimoto?
Hashimoto uważana jest za najczęstszą przyczynę wystąpienia zapalenia tarczycy oraz jedną z najczęstszych przyczyn powiększenia gruczołu tarczowego, czyli tak zwanego wola. Jest to przewlekła choroba ogólnoustrojowa zaliczana do chorób autoimmunologicznych. Oznacza to, że ludzki organizm zwraca się przeciw sobie, co powoli prowadzi do jego wyniszczenia. Układ immunologiczny, który u zdrowego człowieka nastawiony jest na zwalczanie wirusów, bakterii oraz innych substancji obcych, w przypadku osoby chorej na Hashimoto ulega rozregulowaniu, przez co zaczyna atakować własne komórki. Co ciekawe, choroba Hashimoto zdecydowanie częściej dotyka kobiet niż mężczyzn. Powody tej zależności nie zostały jednak do końca poznane.

 

2. Przyczyny występowania Hashimoto
Niestety przyczyny występowania choroby Hashimoto nie są do końca poznane. Najprawdopodobniej odpowiedzialne są za to geny oraz nadmierny stres. Schorzenie to mogą wywoływać również przebyte choroby wirusowe. Coraz powszechniej uważa się również, że niezdiagnozowana oraz nieleczona alergia może prowadzić do niszczenia własnych tkanek przez organizm. Do innych czynników ryzyka można również zaliczyć choroby psychiczne oraz wiek i płeć. Znacznie bardziej na ryzyko wystąpienia choroby Hashimoto narażone są kobiety w wieku 45–60 lat.

 

3. Objawy Hashimoto
Głównym objawem choroby Hashimoto jest wystąpienie niedoczynności gruczołu tarczycy. Choroba wyniszcza bowiem tarczycę, w wyniku czego nie jest ona w stanie produkować standardowych ilości hormonów – tyroksyny oraz trójjodotyroniny. Hashimoto charakteryzuje się przewlekłym przebiegiem, a zmiany występujące podczas jej trwania niestety są nieodwracalne.

 

Niestety początkowe objawy choroby nie są zbyt widoczne. Bardzo często jej rozpoznanie następuje na skutek przypadkowych badań. Osoby z niedoczynnością tarczycy mogą odczuwać ciągłe zmęczenie, przygnębienie oraz osłabienie. Widoczne jest również spowolnienie fizyczne, psychiczne, a bardzo często również bóle mięśni. Osoby z chorobą Hashimoto skarżą się również na trudności w koncentracji, nerwowość oraz rozdrażnienie. Często może również występować bezsenność.

 

Niestety możliwe jest również wystąpienie objawów, które widoczne są gołym okiem, są to opuchlizna twarzy (głównie powiek), sucha i szorstka skóra, łamliwe paznokcie oraz wypadające włosy. Bardzo często niedoczynności tarczycy towarzyszy również przybieranie na wadze, nawet pomimo prawidłowo stosowanej diety. Ciągłe zaparcia oraz zatrzymywanie wody w organizmie mogą doprowadzić nawet do występowania nadwagi oraz otyłości.

 

W przypadku kobiet, które zdecydowanie częściej cierpią na choroby tarczycy, występują również rozregulowanie cyklu miesiączkowego oraz bardzo obfite krwawienia. Szczególnie niepożądanym objawem jest również występowanie hipercholesterolemii z widocznym podwyższeniem LDL. Wszystkie wyżej wymienione objawy choroby Hashimoto wynikają z niedoczynności tarczycy, do której dochodzi na skutek zniszczeń tego gruczołu.

 

4. Diagnostyka Hashimoto
Ze względu na to, że Hashimoto jest schorzeniem ogólnoustrojowym, w diagnostyce należy wziąć pod uwagę wszystkie zaobserwowane objawy. Do podstawowych badań, które należy wykonać w przypadku podejrzenia choroby Hashimoto należą:
– zbadanie poziomu TSH – jest to hormon przysadki mózgowej, za normę uważa się TSH na poziomie 0,27–2,50 µIU/ml,
– badanie wolnej trójjodotyroniny (fT3), której norma to 2,00–4,40 pg/ml oraz tyroksyny (fT4), która powinna mieścić się w granicach 0,93–1,70 ng/dl,
– ważne jest również wykonanie USG tarczycy.

 

Powyższe badania są niezbędne do wstępnej diagnozy.

Podczas wizyty u lekarza przed postawieniem diagnozy powinien on dokładnie zbadać naszą szyję. Często zdarza się, że już podczas wykonywania tego badania lekarz rozpoznaje Hashimoto, ponieważ bardzo często występuje zjawisko zmniejszonej tarczycy. Jeśli istnieje podejrzenie niedoczynności tarczycy, lekarz zazwyczaj skieruje nas na badanie krwi, którego zadaniem będzie sprawdzenie poziomu hormonów tarczycy. Jeśli wszystkie parametry będą wskazywały na chorobę Hashimoto, nie ma potrzeby wykonywania dodatkowego badania przeciwciał.

 

5. Jak leczyć chorobę Hashimoto?
Leczenie niedoczynności tarczycy polega na stałym podawaniu preparatu tyroksyny. Dawki przyjmowanego leku należy stopniowo zwiększać. Terapię rozpoczyna się od podawania małych dawek po uprzednim ustaleniu porcji względem masy ciała. Niemniej jednak można modyfikować ilość na podstawie indywidualnej reakcji organizmu na preparat. Dawki leków są również zmienne w stosunku do wieku oraz ogólnego stanu organizmu. Dzieci, młodzież oraz kobiety w ciąży powinny przyjmować odpowiednio większe dawki preparatu niż pozostałe osoby cierpiące na Hashimoto. W przypadku braku leczenia u dzieci możliwe jest wystąpienie między innymi upośledzenia umysłowego. Jeśli mimo zdiagnozowanej choroby Hashimoto nie poddamy się leczeniu, mogą wystąpić poważne komplikacje, takie jak nadmiar cholesterolu, nadwaga, a nawet otyłość, problemy kardiologiczne, lęk, niepokój, znaczne wahania nastroju oraz widocznie obniżona aktywność fizyczna oraz intelektualna.

 

6. Dieta a Hashimoto
Prawidłowo zbilansowana dieta oraz prowadzenie zdrowego trybu życia jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania każdego żywego organizmu. W przypadku chorób autoimmunologicznych dieta odgrywa kluczową rolę, choroba Hashimoto nie stanowi więc wyjątku. Jeśli istnieje podejrzenie niedoczynności tarczycy lub jeśli została już zdiagnozowana, konieczne jest zmodyfikowanie dotychczasowego stylu odżywiania. Niezwłocznie należy wybrać się na wizytę do wykwalifikowanego dietetyka, który pomoże ustalić prawidłowo zbilansowaną dietę.

 

Aby zminimalizować negatywne objawy choroby Hashimoto, konieczna jest zmiana nawyków żywieniowych, nie wystarczy bowiem przyjmowanie hormonów tarczycy. Bardzo często podstawą zmian jest wykluczenie z jadłospisu cukrów, w tym laktozy oraz glutenu. U części osób po wyeliminowaniu tych dwóch substancji występuje widoczna poprawa zdrowia, jednak może być ono zalecane dopiero wtedy, gdy konwencjonalna dietoterapia nie przynosi rezultatu. Warto również zminimalizować podaż takich produktów jak:
– kawa,
– mocna herbata,
– słodycze,
– alkohol,
– soja,
– nabiał i jego przetwory.

 

Kolejnymi składnikami diety, na podaż których należy zwrócić uwagę, są produkty zawierające goitrogeny. Znajdują się np. w brukselce, brokułach, kalafiorze, jarmużu, szpinaku, batatach, brzoskwiniach, truskawkach oraz gruszkach. Są to substancje powszechnie nazywane „złodziejami jodu”. Wykazują one niekorzystny wpływ na gospodarkę hormonalną u osób z chorobą Hashimoto. 

 

Korzyści może natomiast przynieść włączenie do diety błonnika, głównie ze względu na to, że znacznie poprawia on perystaltykę jelit, dzięki czemu pomaga uniknąć spowolnienia przemiany materii. Do diety warto włączyć również pełnowartościowe białko, głównie pochodzące z mięsa, jaj oraz ryb.

W diecie powinny znajdować się również węglowodany złożone, unikać należy natomiast węglowodanów prostych.

 

Dieta Kliniczna

Istnieje kilkadziesiąt jednostek chorób dietozależnych. Choroby te powstają w wyniku nieprawidłowego odżywiania i niewystarczającej aktywności fizycznej – innymi słowy, są możliwe do uniknięcia, jeśli dbamy o zdrowy styl życia. Do najczęściej występujących zaliczamy cukrzycę typu II, otyłość, nadciśnienie tętnicze, miażdżycę, niektóre nowotwory, zapalenia jelit, alergie. Te choroby dotyczą coraz liczniejszego grona ludzi i wymagają zmiany nawyków żywieniowych. Często jest to pierwszy krok podejmowany przez specjalistów. Należy wyeliminować źródło problemu (poprawić dietę, wdrożyć aktywność fizyczną, zadbać o higienę snu czy zredukować źródła stresu), czasem na wczesnym etapie choroby np. cukrzycy, jest to jedyna i wystarczająca metoda terapeutyczna.Niestety w przypadku schorzenia istniejącego już długi czas, może okazać się niewystarczająca. Wówczas dieta stanowi doskonały fundament pod leczenie farmakologiczne prowadzone przez lekarzy.

Czym różni się dieta kliniczna od standardowej?

W stanie chorobowym gospodarka energetyczna organizmu może ulegać zmianom. W zależności od schorzenia zapotrzebowanie na poszczególne składniki również może się zwiększać lub zmniejszać. Podczas opracowywania diet klinicznych, inaczej leczniczych bierzemy pod uwagę wszystkie te zmienne. Uwzględniamy schorzenia, przewlekłe leczenie, zalecenia lekarskie, wyniki badań, co pozwala na lepsze dopasowanie jadłospisu do potrzeb organizmu. W zależności od rodzaju problemu dobieramy składniki diety, ustalamy bilans energii, makro i mikroskładników, aby jak najlepiej zaspokoić zapotrzebowanie organizmu.

W dietach klinicznych zwracamy baczną uwagę na odpowiednie do potrzeb ustalenie proporcji makroskładników: białka, tłuszczu i węglowodanów. Mogą one podlegać wahaniom i w kontekście problemów zdrowotnych i wymagać modyfikacji.

Stąd oferujemy naszym podopiecznym m.in.:
Diety
niskotłuszczowe
Diety
wysokobiałkowe
Diety o kontrolowanej ilości węglowodanów
Diety
lekkostrawne
Diety
wysokobłonnikowe
Diety
bezglutenowe
Indywidualnie zbilansowana dieta kliniczna
to doskonały sposób na:
Łagodzenie przebiegu wielu chorób
Leczenie niektórych chorób dietozależnych
Zmniejszenie dolegliwości związanych z niektórymi chorobami
Walkę z nadmierną masą ciała
Leczenie otyłości
Poprawę profilu glikemii i lepszą kontrolę cukrzycy typu II
Poprawę wyników badań
Poprawę samopoczucia i stanu odżywienia organizmu
Zwiększenie energii i wydajności
Niekiedy zmniejszenie dawek lub odstawienie przyjmowanych leków (choroby związane z glikemią, nieprawidłowy poziom cholesterolu, nadciśnienie)
Poprawę ogólnego stanu zdrowia
Zmniejszenie dolegliwości jelitowych – zaparcia, wzdęcia, niestrawność
Dieta kliniczna może/powinna
być stosowana w chorobach:
Metaboliczne: cukrzyca typu 2, insulinooporność
Wątroby
Przewodu pokarmowego
Nerek
Trzustki
Serca i układu krążenia
Dna moczanowa
Borelioza
Endokrynologiczne
Anemia
Ginekologiczne
Nowotworowe
Autoimmunologiczne
Tarczycy
Jak komponujemy diety kliniczne:
1

Plan żywieniowy bazuje na łatwo dostępnych nisko przetworzonych produktach,z uwzględnieniem sezonowości warzyw i owoców.

2

Zawsze bierzemy po uwagę preferencje podopiecznego, a w razie potrzeby mamy do dyspozycji wymienniki produktów.

3

Mamy na uwadze komfort użytkowników diety, więc dostosowujemy plany do ich możliwości kulinarnych, czasu pracy i czasu na przygotowanie posiłków.

4

Dieta kliniczna to świetny sposób na zapewnienie organizmowi energii i sił do walki z chorobą.

5

Stwarzamy optymalne warunki, dostarczamy do organizmu wszystkich niezbędnych składników, zapobiegamy niedoborom lub wyrównujemy istniejące, zwiększamy komfort trawienny.

Jaki jest Twój cel?
Wybierz Cel z listy poniżej
Wybierz pakiet

 

1 / 4
A jaki Ty masz cel? Nie trać czasu i zacznij już dziś! Skorzystaj z profesjonalnej opieki.
Określ swój cel treningowy, a my pomożemy Ci go osiągnąć.

Bibliografia
Strona internetowa hashimoto.pl/choroba-hashimoto (16.01.2018).
Wentz I., Zapalenie tarczycy Hashimoto, Wentz LLC 2013.
Jod i Hashimoto, tarczycahashimoto.pl/blog/jod-i-hashimoto (16.01.2018).