Z powodu dużej ilości struktur oraz liczby pełnionych funkcji, staw barkowy stanowi bardzo urazową część naszego aparatu ruchu. Kolejnym ważnym

i stosunkowo częstym problemem jest zespół ciasnoty podbarkowej, który można też spotkać pod nazwą cieśni bądź syndromu uwięźnięcia. Sprawdźcie, na czym dokładnie polega ta choroba oraz jak sobie z nią radzić.


SPIS TREŚCI:

1. Czym jest przestrzeń podbarkowa?

2. Co to jest zespół ciasnoty podbarkowej?

3. Objawy ciasnoty podbarkowej

4. Leczenie zespołu ciasnoty podbarkowej

Za rok będziesz żałował, że nie zacząłeś dzisiaj!
Zobacz metamorfozy naszych użytkowników:

Zobacz więcej!



1. Czym jest przestrzeń podbarkowa?

Mianem przestrzeni podbarkowej określa się wolną przestrzeń w obrębie stawu barkowego, która jest położona pomiędzy konkretnymi strukturami wspomnianego stawu. Od góry cieśń podbarkowa jest ograniczona przez wyrostek barkowy, więzadło kruczo-barkowe a także staw barkowo-obojczykowy. Z kolei jej dolna część jest utworzona przez powierzchnię głowy kości ramiennej wraz z towarzyszącym jej guzkiem większym. Warto dodać, iż owa przestrzeń nie jest pusta. W jej świetle znajdują się takie struktury jak kaletka podbarkowa, kaletka pierścienia rotatorów oraz ścięgno długiej głowy mięśnia dwugłowego ramienia.

Nie masz czasu? Nasi eksperci ułożą dla Ciebie plan. Kliknij tutaj!
Plany dietetyczne i treningowe
Plany dietetyczne i treningowe


2. Co to jest zespół ciasnoty podbarkowej?

Zespół ciasnoty podbarkowej jest dysfunkcją wcześniej opisywanej przestrzeni. Dokładniej rzecz biorąc, mówimy tu o nadmiernym zmniejszeniu jej rozmiarów bądź podwyższeniu ciśnienia w jej wnętrzu. Efektem tego jest zwiększenie ucisku na wspomnianych już kaletkach i ścięgnie mięśnia dwugłowego. Niekiedy wspomniany ucisk może być tak duży, iż z czasem może prowadzić do zmiażdżenia tych elementów.


Przyczyn mogących doprowadzić do rozwoju tego stanu jest stosunkowo wiele:
– haczykowaty kształt wyrostka barkowego;

– dysbalans mięśniowy wynikający z niesymetrycznego obciążania ciała;

– zmiany morfologiczne w obrębie innych struktur narządu ruchu: więzadła kruczo-barkowego, stawu barkowo-obojczykowego, końca dalszego obojczyka;

– dysfunkcje tkanek miękkich w obrębie mięśni pierścienia rotatorów lub stabilizatorów łopatki na ścianie klatki piersiowej;

– patologiczne procesy w obrębie układu immunologicznego o podłożu biochemicznym;

– zmiany hormonalne;

– niektóre choroby jak cukrzyca, zaburzenia sercowo-naczyniowe bądź neurologiczne;

– następstwo przebytych już urazów, kontuzji sportowych, zabiegów chirurgicznych bądź unieruchomienia.


Choroba przestrzeni podbarkowej jest bardzo częstą patologią wśród osób czynnie uprawiających sport. Ten model kontuzji jest dosyć powszechny

u większości zawodników wykonujących ruch uniesienia ramienia połączonego ze zgięciem w przód. Dlatego najczęściej wskazywanymi dyscyplinami sprzyjającymi ciasnocie podbarkowej jest baseball, pływanie, pchnięcie kulą, pływanie oraz wszelkiego rodzaju impulsywne ruchy wymagające wykonania wspomnianego ruchu.


3. Objawy ciasnoty podbarkowej

Objawem zespołu cieśni stawu barkowego są przede wszystkim silne dolegliwości bólowe, a także ograniczenie zakresu ruchomości w tym stawie podczas ruchu uniesienia ramienia. W przypadku gdy ciasnota oraz ucisk obejmują strukturę stożka rotatorów, bardzo często może dojść do rozwoju stanu zapalnego i obrzęku. Ich obecność potęguje zmniejszenie zakresu ruchu i ból, który najczęściej ma tępy charakter.


Ból bardzo często występuje zarówno w trakcie wykonywania jakiejś funkcji, jak i po jej zakończeniu. Niektórzy pacjenci donoszą o występowaniu bólu spoczynkowego – jego obecność zazwyczaj świadczy o naruszeniu ciągłości struktur więzadłowych bądź kostnych w obrębie stawu barkowego. Wspomniane dolegliwości bólowe zazwyczaj mają charakter promieniujący do przedniej części stawu oraz bocznego fragmentu ramienia.


Gdy ból zaczyna pojawiać się w nocy i uniemożliwia spokojny sen, odnotujemy wyraźny spadek siły mięśniowej, a tkliwość stawu wyraźne się zwiększy, możemy być pewni, iż choroba postępuje. W praktyce należy jednak nie dopuścić do takowego momentu, tylko odpowiednio wcześniej zareagować, by zapobiec progresji schorzenia.


4. Leczenie zespołu ciasnoty podbarkowej

Rozpoznanie zespołu cieśni stawu barkowego odbywa się poprzez wcześniejsze przeprowadzenie wywiadu z pacjentem oraz badanie fizykalne, podczas którego specjalista powinien zwrócić uwagę na ruchomość, obrysy stawu, jego wygląd zewnętrzny, a także tkliwość i temperaturę. Bezwzględnie należy przeprowadzić uzupełniające badanie obrazowe, które w 100% potwierdzi obecność tej patologii. Mowa tu o MRI, RTG bądź zdjęciu USG.


Podstawowym celem leczenia jest przede wszystkim całkowite zniesienie utrudniających funkcjonowanie dolegliwości bólowych oraz przywrócenie jak największej sprawności w chorym stawie. W skład leczenia zachowawczego najczęściej wchodzi po prostu odpoczynek i unikanie czynności powodujących zaostrzenie obrazu klinicznego. Bardzo dobrym sposobem na pozbycie nadmiernego napięcia bądź obniżenie ciśnienia wewnątrzstawowego będzie skorzystanie z usług fizjoterapeuty. Jego zadaniem będzie prawidłowe wzmocnienie struktur pierścienia mięśni rotatorów oraz rozciągnięcie zbyt napiętych elementów.


W przypadku gdy fizjoterapia i odpoczynek nie przynoszą rezultatów, bardzo częstą metodą jest farmakoterapia z wykorzystaniem leków steroidowych czyli tzw. blokad. Stanowią one bardzo silne i skuteczne sposoby na niwelowanie objawów ciasnoty podbarkowej, jednak ich stosowanie powinno przebiegać pod kontrolą USG. Nieprawidłowa iniekcja blokady może doprowadzić do dodatkowego uszkodzenia ścięgna mięśnia dwugłowego. Leki winno wprowadzać się dokładnie w 2 mm kaletki podbarkowej.


Jeżeli powyższe metody zawodzą i nasz stan nie odnotuje wyraźnej poprawy, zaleca się przeprowadzenie interwencji chirurgicznej. Leczenie operacyjne ma na celu przede wszystkim zwiększenie ograniczonego wewnątrz stawu miejsca, co na dłuższy czas uśmierza dolegliwości bólowe i sprzyja odzyskaniu prawidłowego zakresu ruchu. Bardzo często w trakcie przeprowadzenia zabiegu artroskopowego w obrębie stawu barkowego, lekarz może równocześnie wykryć inne, utajone problemy, jak np. choroba zwyrodnieniowa, przerwanie ciągłości mięśni kompleksu rotatorów czy stanu zapalnego ścięgna mięśnia dwugłowego ramienia.

REKLAMA
Rewolucja w spalaniu tłuszczu! Zobacz najskuteczniejsze spalacze
9,4
Trizer
137
Zobacz więcej Dieta GRATIS!
TRIZER To przede wszystkim zestaw! Producent zapewnia 30 dniową dietę oraz pełną opiekę dietetyków do każdego zakupionego Trizera!