Prawidłowa wydolność ruchu człowieka wymaga równowagi w długości i sile mięśniowej pomiędzy antagonistami (mięśniami przeciwstawnymi) otaczającymi dany staw. W normalnych warunkach ilość przeciwstawnych sił między antagonistami jest niezbędna do utrzymania elementów kostnych

w środku stawu podczas ruchu; uznaje się to za prawidłową równowagę mięśniową. Z brakiem równowagi mięśniowej mamy do czynienia, gdy przeciwstawne mięśnie oddziałują w różnych kierunkach, np. z powodu zmniejszenia lub zwiększenia napięcia.


SPIS TREŚCI:

1. Zaburzenia równowagi mięśniowej – charakterystyka

2. Konsekwencje braku równowagi mięśniowej

3. Przyczyny zjawiska

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -10 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc



1. Zaburzenia równowagi mięśniowej – charakterystyka

Zaburzenia równowagi mięśniowej można scharakteryzować praktycznie dla każdego obszaru. Mogą się one odnosić do przeciwległych stron (prawej

w porównaniu z lewą) lub do przodu i do tyłu (agonisty w stosunku do jego antagonisty).


W dysfunkcjach związanych z brakiem balansu mięśniowego bierze się najczęściej pod uwagę różnicę w długości mięśni i ich siłę. W większości zespoły bólowe układu mięśniowo-szkieletowego są spowodowane przez dysproporcje wydolności agonistów w stosunku do antagonistów lub nierównowagi mięśni otaczających staw.



2. Konsekwencje braku równowagi mięśniowej

Organizm zawsze podąża drogą najmniejszego oporu i jeśli mięsień jest zbyt mocno napięty lub wywiera znacznie większy nacisk na staw niż jego antagonista, to elementy wchodzące w skład tego połączenia stawowego mają tendencję do przemieszczania się w tym kierunku, a ograniczenie ruchowe zachodzi w kierunku przeciwnym.


Poniżej przykład mięśnia czworogłowego i mięśni kulszowo-goleniowych, które oddziałują na staw kolanowy poprzez wykonywanie przeciwnych ruchów kolana. W przypadku braku równowagi pomiędzy nimi może dochodzić do wywierania zbyt dużego nacisku na staw. Mocno przykurczony mięsień kulszowo-goleniowy będzie uniemożliwiał prawidłowy ślizg stawowy, co prawdopodobnie doprowadzi do nadmiernego nacisku na rzepkę przez mięsień czworogłowy.


3. Przyczyny zjawiska

Istnieją dwie poznane do tej pory przyczyny zaburzenia równowagi mięśniowej. Pierwsza jest związana z zaburzeniami biomechanicznymi. Powtarzanie ruchów w jednym kierunku lub długotrwałe przyjmowanie statycznej pozycji mogą powodować zaburzenia równowagi mięśniowej. Biomechaniczne przyczyny tych zaburzeń mięśniowych zostały spopularyzowane przez Kendall i Sahrmann.


Drugą przyczyną jest brak równowagi nerwowo-mięśniowej, którą tłumaczy się poprzez predyspozycje niektórych grup mięśniowych do większej podatności na wzrost napięcia lub osłabienie. Koncepcja ta została spopularyzowana przez Jandę i opiera się na wzorcach ruchowych, które rozwijają się i ewoluują u każdego człowieka od urodzenia. Twierdzi się, że grupa mięśni tonicznych jest bardziej podatna na wzrost napięcia, natomiast grupa mięśni fazowych jest bardziej podatna na utratę siły.