Morus alba to łacińska nazwa rośliny znanej jako morwa biała. Bardzo często można ją zauważyć na półkach wśród pozostałych suplementów diety. Jeżeli do tej pory nie wiesz, jakie korzyści niesie suplementacja tym preparatem, to zapraszam do poniższego tekstu.

 

SPIS TREŚCI:
1. Morwa biała – informacje ogólne
2. Działanie morwy białej

3. Właściwości
4. Zastosowanie

5. Przeciwwskazania
6. Jak ją stosować?
7. Opinie

Indywidualne plany
dietetyczne i treningowe
-23 kg -23 kg -7 kg -25 kg -7 kg +13 kg -15 kg -23 kg -6 kg -18 kg -10 kg -11 kg już od 39,99 zł za miesiąc

 


1. Morwa biała – informacje ogólne
Morwa biała jest jednym z gatunków drzew liściastych, które wpisują się

w szeroką rodzinę morwowatych. Ojczystym miejscem tej rośliny są Chiny,

w których ze względu na swój prozdrowotny charakter jest uprawiana od wieków. Hodowla w Europie rozpoczęła się dopiero w XIX wieku.

2. Działanie morwy białej
Wyciąg z liści morwy białej sprzyja zahamowaniu aktywności enzymów warunkujących rozkład cukrów oraz ograniczeniu ich transformacji

w glukozę. Efektem tego jest obniżenie poziomu cukru we krwi ze względu na fakt, iż znaczna część węglowodanów nie ulega strawieniu.

 

Ze względu na ograniczenie stężenia glukozy morwa nie tylko zmniejsza, ale również zapobiega odkładaniu tkanki tłuszczowej. Aktywne elementy wchodzące w skład liści morwy białej obniżają również stężenie cholesterolu i trójglicerydów, co stanowi element profilaktyki chorób układu krążenia.

3. Właściwości
Mówiąc o morwie, należy zaznaczyć, że każda z części tej rośliny niesie za sobą zupełnie inne korzyści, co stanowi podstawę jej szerokiego zastosowania. Wyciąg z korzenia morwy białej posiada właściwości antynowotworowe, a także stanowi bardzo dobry środek na schorzenia układu oddechowego jak: astma, bronchit (choroba tchawicy i oskrzeli) czy kaszel. Tradycyjnie korzenie morwy były wykorzystywane jako środek wspomagający pracę układu odpornościowego oraz zwiększający witalność całego organizmu.

Owoce morwy białej charakteryzują się obecnością dużej ilości flawonoidów – związków, które nie tylko wykazują charakter antyoksydacyjny, ale również właściwości przeciwnowotworowe. Ponadto posiadają znaczącą ilość pektyn, które przyczyniają się do prawidłowej pracy jelit poprzez usprawnienie perystaltyki oraz regulację wypróżniania. Oprócz tego występujące w nich garbniki wykazują działanie ściągające na błonę śluzową żołądka.

O korzyściach płynących ze stosowania ekstraktu z liści morwy wspominałem we wcześniejszym podpunkcie. Można by rzec, że to swoista „wizytówka” tej rośliny, przez którą jest ona głównie kojarzona jako suplement diety. Warto też dodać, iż ta część morwy białej posiada jeszcze inne, warte uwagi składniki. Mowa tu o:
– tiaminie (B1) → wzmaga czynność acetylocholiny oraz przyśpiesza gojenie ran;

– ryboflawinie (B2) → warunkuje prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego i narządu wzroku;
– pirydoksyna (B6) → niezbędna w syntezie erytrocytów i obecna w syntezie protein;
– kwasie nikotynowym (PP) → usprawnia funkcjonowanie mózgu;
– sterolach, kwasie fumarowym i palmitynowym.

 

4. Zastosowanie
Podsumowując wymienione wyżej efekty działalności morwy w organizmie można przyjąć, że stanowi suplement wykorzystywany w profilaktyce i terapii niektórych jednostek chorobowych.

 

Do najczęstszych patologii, w których stosuje się morwę, zaliczamy:
– anemię;
– cukrzycę typu II;
– chorobę wrzodową dwunastnicy i żołądka;
– obfite krwawienia;
– otyłość;
– podrażnienia skórne;
– problemy sercowo-naczyniowe;
– problemy i choroby układu oddechowego.

5. Przeciwwskazania
Podstawowymi przeciwwskazaniami do suplementacji morwą białą są uczulenie na ten produkt, ciąża, a także okres laktacji u kobiet po urodzeniu dziecka.

6. Jak ją stosować?
Suplementacja morwą białą została opracowana na podstawie badań przeprowadzonych na zwierzętach. Dane uzyskane w naukowej analizie pozwoliły na opracowanie dawek dla człowieka, które uzależnione są od przeznaczenia zastosowanego preparatu.

W celu ograniczenia wchłaniania węglowodanów oraz zahamowania skoków glukozy należy stosować następujące porcje:
– od 5,4 do 11 g przy masie 68 kg;
– od 7,3 do 14,5 g przy wadze 90 kg;
– od 9 do 18 g dla osób ważących 113 kg.

W przypadku stanów zapalnych oraz innych problemów zdrowotnych zaleca się:
– od 0,22 do 2,2 g przy 68 kg wagi;
– od 0,3 do 2,9 g przy masie równej 90 kg;
– od 0,4 do 3,6 g przy wadze wynoszącej 113 kg.

7. Opinie
W 2009 r. naukowcy z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu przeprowadzili badania, które miały na celu określenie potencjału antyoksydacyjnego ekstraktu z liści morwy białej. Uzyskane wyniki dowodzą iż najbardziej antyutleniający potencjał występował w wyciągu acetonowym, który najlepiej poradził sobie z rodnikiem DPPH.

W 2014 r. opublikowano pracę, w której część badawcza dotyczyła porównania aktywności przeciwutleniających przypraw ziołowych stosowanych w kuchni polskiej z suszem liści z morwy białej. W pierwszej grupie znalazły się: bazylia, cząber, majeranek, oregano i tymianek. Wyniki badań wskazały, iż susz z liści morus alba wykazuje właściwości przeciwutleniające, a także posiada najwyższą zdolność do chelatowania żelaza spośród wszystkich badanych roślin.